ملاحظاتي در خصوص وضعيت نمایندگی فرهنگی آلماتی قزاقستان

نه من شما را و نه شما مرا مجال بینشی بیش از گفته دگران پیش آمده بود. بنابه هجمه وارده از سوی «عضوی از اهرمنوشان»[1] نتیجه ای خلاف عقل سلیم دوستان در قبال پیگیری دعوت به همکاری بنده بدان اداره اعمال گشته است. لیک، با باز افکنی بارقه رستگاری، ضمن عرض تبریک سال نو به این روز و ساعت، مرا به یک سبب معافم بدارید.پس پیام سال نو و حیات باشتان به روزهای طاعت و رحمت، بدین روز و لحظه از اینجانب پذیرا باشید.             به نام ایزد دانا و توانا / ای دگرگون کننده دل ها و دیده ها / ای گرداننده و هم آهنگ کننده شب و روز / ای تغییر دهنده حال انسان و طبیعت / حال ما را به بهترین حال دگرگون فرما / ای پدید آورنده رفتار نیک/ بر زبانم نقش کن گفتار نیک /  جام دل لبریز کن از پندار نیک .و امّا بعد...            این فعل دعوت آقایان و استیلای مافیای محور شرارت سازمان بر شما عهد و پیمانداران مرا به یاد مقاله  دکتر رضا براهنی در کیهان ۱۳۵۸ می فکند که با عنوان تیتری نوشته بود: **آقای قطب زاده ! عشق، عاشقان را جام جم شما را...**حال به امروز، بنده به این فعل مافیای محور شرارت  سازمان باید بگویم؛           **آقایان مافیای محور شرارت سازمان! معرفت، با ادبان را، مافیای محورشرارت سازمان و مزایای ماموریت های اعزام و پست و سمت آن شما را...**            در روزهایی که رضا براهنی درگذشت. علیِ رضاقلی نویسندۀ «جامعهشناسی نخبهکُشی» هم درگذشت؛ و مردمان در قاب تلویزیون دیدند که ملاحظاتي در خصوص وضعيت نمایندگی فرهنگی آلماتی قزاقستان...

مولوی منتسب به کیست؟  درپی جستجوی هویت فرهنگی از بخارا و بلخ و نیشابور تا قونیه           به هرجای و مکان، سخن بخارا و بلخ و نيشابور و قونيه در ميان است. خار خاري است که سال ها دوستداران فرهنگ و هنر پیدا و نهان در سينه دارند و  گاه و بی گاه در پی هویدای آن اند.          مردم هم زبان ما افغانان ـ مولانا را هم شهري خود مي دانند و حق هم دارند ـ مگر نه آن است كه او زاده بلخ است و امواج پر صداي مناره هاي مسجد بلخ و طنين عبادت شبانه بت خانه هاي آنجا، گوش دل او را نوازش داده است؟          ـ ما، ايرانيان فارسي زبان نيز مولانا را از خود و از فارسي زبانان مي دانيم كه زبان او زبان دل ماست، و همان سخني را مي گويد که سعدي و حافظ گفته اند، و چه کسي بهتر از ما امروز به زبان مولانا آشنايي دارد؟ و چه كسي بهتر از ما مثنوي را مي خواند و مي فهمد؟          ـ مردم تاجيكستان و ساكنان ازبكستان نيز همانند ما با او هم پيمانان اند كه گاه گاهي جان او عزم بخارا کرده است و هميشه از سمرقند چو قند ياد مي كرده و به هر حال مسلّم است كه پيراهن مولانا نيز روزي در آفتاب ترمذ و بخارا خشك شده بوده است، پس دليلي ندارد كه تجليل از آن عاشق صادق در شهر عشق آباد نيز به عنوان يك هم ولايتي صورت نگيرد.ـ ساكنان ولايت ديار روم قديم و بيزانس، لاحق و تركيه امروز هم جاي خود دارند كه مولوي را هم ولايتي خود بدانند.          زيرا اولاً مولانا قسمت عمده عمر خود را در ولايت آنها طي كرده، و زن از مرد ملاحظاتي در خصوص وضعيت نمایندگی فرهنگی آلماتی قزاقستان...